Welkom

 
Het nieuwste historische recept Het nieuwste moderne recept

Meisje met oesters van Jan Steen (1658/1660)Op deze site, sinds 2002 online, staan veel recepten van de Romeinse oudheid tot aan de negentiende eeuw. Maar ook moderne recepten uit allerlei windstreken zijn hier te vinden. Iedere twee maanden verschijnen een nieuw historisch en modern recept. Alle recepten zijn uitgeprobeerd en gefotografeerd door Christianne Muusers, de drijvende kracht achter deze site. In het navigatiemenu hierboven vind je links naar alle recepten (waaronder een afdeling over bouillon, fond en soep), maar ook naar informatie over lezingen, kaasmaken, het boekje Pauwen en pasteien, over mijn katten en nog meer. Een belangrijke afdeling betreft de editie van de drie middeleeuwse Nederlandstalige manuscripten met recepten, een WIP (work in progress).
Op mijn blog Edelike Spijse staat sinds begin 2012 de ongeregeld verschijnende 'wedstrijd' De hond in de pot. Hierin wordt de consument gewezen op de tegenspraak tussen reclamekreten en (culinaire) werkelijkheid. Op datzelfde blog staat een verslag van mijn reis naar Japan in maart 2013: Oranda-jin in Japan.

Mobiele versie en printversie van Coquinaria
Vanaf 2002 voorzag ik mijn recepten van een aparte printversie. Inmiddels is zo'n versie achterhaald, men kan makkelijk vanaf internet printen, of via een klein scherm in de keuken het recept volgen. Eind 2013 heb ik geŽxperimenteerd met een mobiele versie van Coquinaria. Omdat alle pagina's (ruim 700) handmatig moeten worden omgebouwd, is dit een heel tijdrovend karwei. Een structuur die automatisch tussen desktop en mobiel schakelt is op dit moment voor mij niet haalbaar. Dit is immers geen commerciŽle site.
Ik heb een aantal maanden lang mensen de mogelijkheid gegeven via een enquÍte hun mening te geven over de wenselijkheid van een print- en/of mobiele versie. Sommigen waren er blij mee, maar de meerderheid vond geen van beide versies nodig. Grappig: ik kreeg zowel spontane aanbiedingen van vormgevers die het uiterlijk van mijn site verschrikkelijk vinden (acquisitie?) als complimenten van mensen die de vormgeving juist zo mooi vinden. Tja, Coquinaria is niet gelikt, commercieel of trendy. Ik laat het maar zo.

Coquinaria - Waar komt deze naam vandaan?

Coquinaria komt uit het Latijn, en betekent vrij vertaald: "dingen die met koken te maken hebben". De ars coquinaria is de kunst van het koken. In het middeleeuwse systeem hoorde de ars coquinaria bij de artes mechanicae (de ambachtelijke beroepen, in tegenstelling tot de septem artes liberales). Het klassieke kookboek met Romeinse recepten dat aan Apicius wordt toegeschreven heet De re coquinaria. Recepten uit dit kookboek op Coquinaria: Mosselen uit de Romeinse tijd, Romeinse omelet met kwartels en asperges, Gevulde abrikozen, Broccoli, en Tuinbonen ŗ la Vitellius.
Voor alle duidelijkheid, op de 'culinaire' maar vooral commerciŽle website sm*lw*b is ook een coquinaria actief. Deze heeft niets met mij te maken.

Coquinaria - Hoe spreek je dat eigenlijk uit?
Als ik word gebeld of aangesproken over mijn website, wordt de naam meestal wat aarzelend uitgesproken. Is het nu 'kookwienaria', 'Kokunaria' of 'kokienaria'? Op z'n Latijns zou het inderdaad de eerste uitspraak zijn, maar ik heb het altijd over 'kookienaria', zonder 'w'. Dus de lettercombinatie qui spreek je uit op z'n Frans.

Spelling
De spelling op deze site is de Coquinaria-variant. Ik probeer vast te houden aan de tussenN-loze spelling, want ik vind het belachelijk om panneNkoeken in koekeNpannen te bakken. Die tussenN is puur om formalistische redenen bedacht. Ik eet ook geen paddeNstoelen. Ik houd van de letter C. Ik ga dus met vaCantie, en ik bereid sperCiebonen. Maar ja ... soms slipt er toch een nieuwerwetse spelling in, en dan maak ik ook nog typefoutjes.
Overigens herinner ik mij nog de verbazing die ik voelde toen ik tijdens mijn eerstejaars-colleges in mijn studie Nederlands te horen kreeg dat de officiŽle spelling van het Nederlands pas in 1864 is bepaald. Eerder was men vrij te schrijven hoe men wilde (Wiki over de geschiedenis van de Nederlandse spelling). Uniforme spelling heeft inderdaad voordelen, maar ook nadelen. Mensen worden afgerekend op spelfouten, uniforme spelling kan dus stigmatiserend werken. En een nadeel van overheidsbemoeienis met de spelling is die behoefte aan wijzigingen. Waar Engelstaligen nog moeiteloos Shakespeare kunnen lezen (begrijpen, daar heb ik het niet over), zijn voor Nederlandstaligen niet alleen de zeventiende eeuwse schrijvers en dichters Vondel, Hooft en Huygens letterlijk onleesbaar geworden, maar ook teksten van slechts enkele decennia geleden worden al als 'moeilijk leesbaar' ingeschat omdat het woordbeeld stoort. Taalverarming vind ik dat.